2014: Het jaar van de waarheid | Verheijden Consult

2014: Het jaar van de waarheid

2014

De periode rond de jaarwisseling wordt gekenmerkt door vele terugblikken op het oude jaar en vooruitblikken op het nieuwe jaar. Er worden echt ongelooflijke uitspraken gedaan en analyses gemaakt. Vele tenenkrommend. Veel analyses gaan over de crisis. Zal het in 2014 beter gaan? Zal de crisis nu eindelijk over zijn?  Of deze is ook heel erg: “2014 wordt het jaar van de waarheid!”

Het is compleet onzinnig je af te vragen of de crisis voorbij is. De enige vraag die nut heeft is: “Heb ik er nu eindelijk wat van geleerd?” Een crisis is namelijk een geschenk en een gedwongen leermoment tegelijkertijd. Een crisis wordt vaak als probleem afgeschilderd, terwijl het juist de oplossing is!! Zolang je dat niet wilt zien, zal er niets veranderen. Dan houd je oud gedrag in stand.

Een crisis is een snelle en onverwachte correctie van scheefgegroeide overtuigingen.

Dit geldt voor elke crisis: de economische crisis, een burnout, echtscheiding, ziekte, enz. Een crisis probeert geforceerd een einde te maken aan wat eerder niet klopte. Een crisis is een opening naar een mooiere werkelijkheid. Een nieuw perspectief. Nieuwe inzichten.

In de actualiteiten tv-programma’s wordt er wat af geanalyseerd. Overal worden ‘deskundigen’ vandaan getoverd. Maar het uitsluitend analyseren van de crisis heeft totaal geen nut. Je schiet helemaal niets op met vragen als: “Wat kunnen we leren van de crisis?” Het heeft ook geen nut om deze crisis te vergelijken met andere.

Prachtig bewijs hiervoor is dat we in onze economische groei achterlopen bij andere landen om ons heen. Dat komt heel simpel door ons zogenaamde ‘poldermodel’. We blijven maar ouwehoeren óver de crisis, óver wat er fout is gegaan, óver wat er zou moeten gebeuren, óver uitspraken van Marc Rutte, enz, enz.

De enige oplossing om uit een crisis te komen is dat JIJ het NU anders gaat doen.

Dat je NU stopt met gedrag dat blijkbaar niet werkt. Dat je NU gaat doen wat wél werkt. Dat je NU in beweging komt. Accepteren dat er voldoende signalen zijn dat het niet goed gaat en het vanaf NU anders DOEN.

Misschien valt het je op dat ik niet schrijf ‘we’, maar ‘je’. DOEN heeft namelijk alles te maken met je eigen verantwoordelijk nemen. Dat betekent onder andere dat je stopt met wachten op anderen. Stopt met anderen de schuld geven. Stopt met bang zijn voor buitenlanders. Stopt met ruzie maken met de mensen van wie je houdt.

Wat je dan wél moet doen; dat weet ik ook niet. Ik heet Jos en geen God. (ps. ik weet wél welke stappen je kunt zetten om daar te komen). Wat ik zeker weet is dat jij zélf weet wat je het best kunt doen. De enige die weet wat voor jou het beste is, dat ben je zelf. De enige die de volledige verantwoordelijkheid kan nemen voor jouw gedrag, dat ben je zelf. Jij bent de enige die dit kan doen.

Je hoeft het echter niet alléén te doen. Sterker nog: Alléén kom je er niet uit. Je hebt altijd de hulp van anderen nodig. Dat komt omdat we mensen zijn. We zijn slechts mens, omdat we onder de mensen zijn. Het sociale contact is een van onze belangrijkste levensaders.

Bovendien ben je zó gewend aan je eigen gedrag, dat je dit vaak niet meer herkent. Het is belangrijk om te spiegelen. Dit gaat het makkelijkst in het contact met andere mensen. Pas echter op voor mensen die weten wat voor jou het beste is. Geloof die NOOIT. Deze mensen projecteren hún situatie, hún beeld, hún ervaring op die van jou. Daar heb je niets aan.

Zoek mensen op die wérkelijke en oprechte interesse hebben in jóu. Mensen die interesse hebben in wie je werkelijk bent. Die bereid zijn om écht te luisteren. Je herkent deze mensen heel makkelijk: Je voelt je er namelijk veilig, vrij en gewaardeerd. Ja ze zijn er echt: Zet NU de stap en zoek ze maar op.
Dan wordt 2014 het jaar van jóuw waarheid.

Probeer ook om jezelf beter te leren kennen. Met mijn gratis persoonlijkheidstest zet je de eerste stap.

Doe de gratis persoonlijkheidstest

 

Reacties (7)

  • anon

    Ha die Jos,

    Prima artikel wederom, mijns inziens, en ik kan in een hoop met jou meegaan.

    Waar het over crises gaat en God is het wellicht zelfs zo dat het woord crises op zijn Engels uitgesproken een relatie heeft met het woord Christ, welk woord verwijst naar een man die op geheel eigen wijze een rebel was in zijn tijd en verandering initieerde?

    Daarbij vraag ik me wel af of jij in deze bepaalde dingen wellicht niet wilt zien?

    De bankencrises is zeker een crises waar de banken zelf veel van kunnen leren en die klaarblijkelijk tenminste VOOR HEN dus hard nodig was, maar het leergeld wordt verhaald op vele kwetsbare burgers en culturele instellingen waardoor tenminste de situatie voor het beleven van kunst en cultuur zwaar schade is toegebracht in Nederland en waardoor ook mijn persoonlijke situatie vooralsnog flinke averij oploopt; zoals de vraag of ik wel kan blijven wonen waar ik woon?
    Dit alles kan mijn inziens niet al te licht bezien worden, hoewel ik een open vizier houdt naar de toekomst.

    Voor een lichte noot:
    Ooit was ik bij een 4 1/2 durende lezing van Deepak Chopra in de RAI en die gaf een voor mij onvergetelijke vertaling van het woord GOD:
    G : GENERATING
    O : ORGANIZATION
    D : DELIVERANCE

    HA HA!!!

    Gegroet,

    Herman

    jan 13, 2014
  • anon

    Wat betreft je opmerking dat ik bepaalde dingen niet wil zien, heb je volkomen gelijk!!

    Mensen zien door hun filters alleen hun eigen waarheid. Dat betekent dat je blijkbaar zelf kiest hoe je eigen waarheid er uit ziet. Ongeacht welke waarheid je kiest; het is altijd en in álle gevallen waar en niet-waar.
    Ik kies dan bij voorkeur de prettigste versie.

    Ps. Je zelf gekozen waarheid kan wel heel heftig en echt voelen. Het kan zelfs zo zijn dat je denkt dat je er van overtuigd bent dat dit de enige waarheid is.
    Mijn tip is: Laat dat maar los!
    Goddelijk toch!?

    jan 13, 2014
  • anon

    Bij de manier hoe de overheid en de banken de economische crisis lijken aan te pakken, valt het mij op dat ze vooral proberen om de situatie van voor de crisis te herstellen. Het idee lijkt: voor de crisis was alles in orde, dus dat is de situatie die we weer terug willen. Dat terwijl de situatie van voor de crisis juist de situatie is die tot de crisis heeft geleid, dus ALS het je al lukt om die situatie te herstellen, dan zal je uiteindelijk weer een nieuwe crisis krijgen. Dit zal zich herhalen totdat je een crisis krijgt die zo sterk is dat je niet meer op de oude manier door KUNT gaan.

    Toch lijkt deze reflex bijna onvermijdelijk. Ik denk dat mensen zich moeilijk een voorstelling kunnen maken van situaties die ze nog nooit hebben meegemaakt. Elk alternatief van de oude bekende situatie is gevuld met onzekerheden, en mensen zijn snel bang voor die onzekerheden. Daarnaast: er is 1 oude bekende situatie, en er zijn eindeloos veel alternatieve mogelijkheden. Van alle mogelijkheden krijgt die oude bekende situatie dan al snel onevenredig veel aandacht.

    Het lijkt mij dat vragen zoals "wat kunnen we leren van de crisis?" wel de juiste richting aanwijzen: dat we een systeem moeten creëren waarin het achterliggende probleem van de crisis niet aanwezig is. Misschien herstellen andere landen wel sneller de "oude bekende situatie", maar als wij eerst bepalen WAT we willen voordat we proberen dat te bereiken, dan zijn we uiteindelijk effectiever bezig.

    Ik zie alleen wel dat al dat gepraat in Nederland nergens toe leidt. De vraag "wat kunnen we leren van de crisis?" wordt wel gesteld, maar er volgen geen zinvolle antwoorden. Vanuit de "mainstream"-hoek krijg je alleen wat betekenisloos gewauwel, en vanuit de "alternatieve" hoek krijg je antwoorden die zodanig radicaal het roer omgooien dat ze het schip waarschijnlijk zouden laten zinken.

    Ik denk dat het probleem van de economische crisis te ingewikkeld is om 1 individu een oplossing te laten bedenken. De oplossing komt van het "onderbewuste" van de maatschappij: de collectieve kennis en intelligentie van ons allemaal. Niemand kan het hele systeem overzien, maar iedereen kan wel zijn eigen kennis en intelligentie inzetten om "zijn eigen" stukje van de wereld te verbeteren. Dat is inderdaad iets dat je NU al kunt doen: je weet al wat je kunt en je weet al wat je wilt. De eerste stap is heel klein en dus heel makkelijk.

    Ik wens je een prettig 2014.

    jan 13, 2014
  • anon

    Met name de stelling dat verandering vanuit het onderbewuste van de maatschappij zou moeten komen triggert me. Vanuit vele stromingen (oa het Hawaiiaanse Ho'oponopono) stelt men dat het onderbewuste gevoed wordt vanuit een soort superbewustzijn (het goddelijke, TAO, de natuurwetten). Dat voeden ervaren we als inspiratie, de goddelijke vonk, het eureca gevoel. Normaal gesproken kom je daarbij door mediteren, loslaten of in ieder geval tot rust te komen. In het hier en nu te zijn.

    Wachten op een allesomvattende supercrisis lijkt me niet zo prettig. Beter is dat ieder voor zich nu een fijne, liefdevolle verbinding aangaat, zijn eigen ding doet, geniet van alles wat zich aandient en dat deelt met anderen. Mogelijk laat je zo de vonk overspringen. IK ben alvast begonnen. Wie volgt?

    jan 13, 2014
  • anon

    Ik zie het als niet als iets bovennatuurlijks. Ik zie het als een "bottom-up" stroming: het gedrag van het geheel wordt bepaald door het gedrag van de delen. Hiervoor moet je inderdaad loslaten: als je probeert het proces te beheersen, dan leg je "top-down" vast hoe het geheel zich hoort te gedragen. Doordat je hierbij de vrijheid van de delen inperkt, kunnen ze hun eigen intelligentie niet toepassen, en wordt het geheel dommer. Loslaten is dus slimmer.

    Dit geldt als het "geheel" een mens is, en de "delen" bijv. hersenprocessen en alle elementen van het lichaam zijn. Het geldt ook als het "geheel" de maatschappij is, en de "delen" alle mensen zijn waaruit de maatschappij is opgebouwd, samen met de natuur, de techniek en de rest van de leefomgeving. Het is geen "magie", maar wel "analogie": het zelfde doet zich voor op een andere schaal.

    Ik ben in mijn vrije tijd bezig met het ontwikkelen van software die mensen in staat moeten stellen tot "bottom-up"-organisatie. Dat klinkt tegenstrijdig, omdat "organisatie" klinkt als "top-down", maar dat hoeft volgens mij niet zo te zijn. Organisatie is een structuur die mensen in staat stelt om effectief samen te werken, en dat hoeft niet te betekenen dat er een top is die opdrachten geeft die de rest maar dient uit te voeren. Bij mijn software wordt decentraal gewerkt: mensen werken samen zonder elkaars vrijheid te beperken.

    Het internet zelf, en talloze internet-technieken, laten zien dat decentrale organisatie kan werken, en de natuur en economie laten nog andere voorbeelden zien (de hersenen, bijenzwermen, de vrije markt). Wellicht heb ik met mijn software-achtergrond een filter meegekregen waarmee ik alles op deze manier bekijk, maar ik denk dat ik op dit moment een eindje vooruit kan met dit filter. Ik ben wel nieuwsgierig naar hoe dingen er door andermans filter uit zien: misschien zit er wel iets tussen wat voor mij nuttig is.

    jan 14, 2014
  • anon

    Ik ben heel benieuwd naar de software die je aan het schrijven bent. 

    Zoals je weet ben ik nogal bezig met coachend (dienend) leiderschap. Dat gaat precies over wat je hierboven beschrijft. Bottom up. De omgekeerde piramide. Coachend (dienend) leiderschap is bijna de basisvoorwaarde om in bestaande organisaties te bereiken dat mensen gestimuleerd worden, maar in ieder geval de ruimte krijgen, om zich te ontwikkelen en hun talenten te ontplooien.

    Mensen zijn van nature gericht op groei, inzicht, samenwerking. Mensen willen een bijdrage leveren. Een organisatie moet er op gericht zijn dat mogelijk te maken. Kijk bijvoorbeeld naar de ontwikkeling van open-source software. Allemaal mensen met een drukke baan die in hun vrije tijd een bijdrage leveren aan een betere wereld.

    Ik ben er zelf van overtuigd dat dit de boodschap is die de jeugd ons te vertellen heeft. Dat dit de opening naar een mooiere samenleving is. Fijn dat je daar aan bijdraagt.

    jan 14, 2014
  • anon

    Welke overtuiging of gedachte is niet in de kern al scheef? We willen nu eenmaal (be)grip. We willen "hebben". En dat blijkt de illusie bij uitstek. Die onvermijdelijk leidt tot desillusie, crisis.
    Dat is niet erg. Zolang we ons "zijn" niet hebben verward met ons "hebben". Want dan wordt de crisis een identiteitscrisis. Willen we de volle verantwoordelijkheid kunnen nemen voor ons "zijn", dan zullen moeten we leren dealen met "hebben".
    Een oosterse wijze gaf een goede tip: "Als je bij alles wat er in je leven gebeurt, voorspoed of tegenspoed, realiseert dat óók dit voorbij gaat, zul je voor altijd vrede ervaren."

    jan 13, 2014

Plaats je reactie

Jos Verheijden

Jos Verheijden:

"Het is mijn missie mensen te inspireren te werken en leven in vrijheid en overvloed. Effectief leren omgaan met onzekerheden en tegenslagen. Dat doe ik via training, coaching en mijn blog".

Lees meer over Jos

 

Wil je direct meer energie?

De Gouden Vraag E-book

Download gratis jouw E-book