De juiste balans tussen werk en privé | Verheijden Consult

De juiste balans tussen werk en privé

Balans werk - privé

Vroeger zette ik me altijd af tegen 'ambtenaren': Om vijf uur staat het eten op tafel, dus moet je klokslag half vijf bij de prikklok staan. Dus moet je om vier uur geen telefoon meer oppakken. Anders ben je mogelijk niet om half vijf weg. Ik was zelf een keiharde werker die geen grenzen kende. Nou ja tot mijn burnout dan… Nu ik wat ouder ben, twijfel ik steeds meer of ze niet altijd al gelijk hadden. Ps. Ik denk het niet hoor, maar toch eens goed om te bekijken of ze misschien op sommige vlakken wel eens een goed punt gehad zouden kunnen hebben.

Waar het feitelijk om gaat is, of je wel helder hebt met wie je nou eigenlijk ‘getrouwd’ bent. Ben je ‘getrouwd’ met je werk of met je partner? Vind je je werk belangrijker, of toch eigenlijk je leven, gezondheid, relatie en kinderen?

Welke vraag wil je stellen?

Misschien is de vraag waar je het meest bang voor bent. Ben je meer bang voor je baas en je inkomen, of ben je meer bang voor je gezondheid, partner en kinderen. Ik zie vaak dat mensen met een burnout plotseling niet meer bang zijn voor hun inkomen, maar voor hun gezondheid. Mensen die in een echtscheiding verwikkeld zijn, worden zich vaak bewust dat ze het goed verkloot hebben en zijn plotseling niet meer bang voor hun baan, maar voor hun relatie. Soms kunnen ze nóg niet kiezen.

Of moeten we wat positiever zijn en bekijken waar je energie van krijgt. Krijg je meer energie van je werk of meer van je relatie? Zit er meer uitdaging in je werk of meer in je relatie? Wordt je op het werk meer gewaardeerd dan thuis? Wordt je scherper gehouden op het werk of meer in je thuissituatie? Hoe houd je dan scherp hoe je het beste je tijd kunt verdelen?

Of zit het hem toch meer in de hoeveelheid problemen die je moet oplossen. Meestal vragen problemen het eerste en meeste om aandacht. Als er op het werk meer problemen zijn dan thuis, zal je aandacht makkelijker naar het werk gaan. Maar ja als je dan ’s avonds thuiskomt en je kinderen snappen hun huiswerk niet; heb je dan nog wel energie om dát probleem op te lossen?

Het gaat uiteindelijk allemaal om balans

Mogelijk is de balans werk – privé maar een onderdeel van de totale behoeften-balans. Anthony Robbins heeft veel onderzoek gedaan naar motivatie en komt tot een heel opmerkelijke conclusie. Hij heeft gekeken naar behoeften van mensen en daar een rangorde aan kunnen geven:

De belangrijkste menselijke behoefte is ‘zekerheid’. Het opmerkelijke is dat op plaats twee ‘onzekerheid’ staat. De verklaring is eigenlijk heel simpel: Als 'zekerheid' is ingevuld, ga je jezelf vervelen. Door de onzekerheid op te zoeken, kom je weer in actie!

Mogelijk hebben de klassieke 'ambtenaren' teveel de zekerheid opgezocht en mensen met een burnout teveel de onzekerheid. Waar kies jij voor:

Een baan voor het leven, of je leven voor een baan?

Mensen die de stap zetten om meer in het NU te leven, zullen ook de 'saaiheid' hiervan ervaren. Leven in het NU betekent onder andere dat je het laat lopen zoals het loopt, dat je laat gebeuren wat er gebeurt. We zoeken de spanning (onzekerheid) op door UIT het NU te gaan. Dat doen we door te piekeren over mogelijke problemen, door te blijven hangen in oude trauma’s of door krampachtig vast te houden aan zekerheden die er niet zijn.

Mijn tip is om jouw totale balans in zekerheid en onzekerheid eens heel goed te onderzoeken. Een mooie manier is om eens een paar weken helemaal ‘NIETS’ te doen en te ervaren wat dat met je doet. Mogelijk ben je er in je vakantie niet aan toegekomen: Doe het dan gewoon NU: De frisse wind in je hoofd komt vanzelf terug.

Wil je dit samen met gelijkgestemden aanpakken, dan is het slim om een training of coaching te volgen. AL mijn trainingen gaan over hoe je weer terug in je kracht komt, dichter bij jezelf en het 'hier en nu' blijft. Dat vereist wel dat je NU zelf in actie komt!

Lees verder over mijn training en coaching

 

Reacties (5)

  • anon

    Hallo Jos, wat een interessante blog.

    Mijn aandacht gaat hierin vooral uit naar de rangorde van mens behoeften zoals je Robbins aanhaalt; zekerheid voorop en onzekerheid meteen als tweede!
    Wanneer ik dit lees in het kader van materiële zekerheid en onzekerheid dan heb ik hieromtrent nu de volgende ingevingen. Wanneer (tijdelijke) materiele onzekerheid acceptabel is en (tijdelijk) geen drempel vormt, dan kan ik me afvragen wat ik met mijn hele hart wens te doen? Idealiter kan ik er dan voor kiezen me daarop toe te leggen in het vertrouwen dat daarmee materiele zekerheid zal kunnen groeien.
    Dit wordt dan meer een kwestie van de vraag omtrent waar ik de balans leg tussen zingeving en geld? Het gevoel hebben zinnig bezig te zijn, en met mijn hele hart, is voor mij de allerbelangrijkste behoefte, maar anderzijds kan ik natuurlijk nooit zonder geld, dat is nodig om te kunnen tegemoet komen aan de behoefte een stabiele situatie te kunnen creëren waaruit ik mij alsmaar verder kan blijven ontwikkelen.

    Ik heb een geweldige vakantie gehad, met veel niets doen, zwemmen en avontuurlijke uitstapjes. Verrijkt ben ik door het lezen van een paar zeer inspirerende boeken.
    Uit 1 boek zal ik het volgende hier citeren in mijn eigen woorden:

    Een man komt voorbij aan een werkplaats alwaar drie mannen zich in het zweet aan het werken zijn met het hakken van stenen. De voorbijganger vraagt aan de eerste man waarom hij dat aan het doen is? "Omdat ik er geld mee verdien, en met dat geld heb ik vanavond te eten en een dak boven mijn hoofd" zegt de eerste man. Wanneer de voorbijganger dezelfde vraag stelt aan de tweede man, antwoordt deze: "Omdat ik hier geld mee verdien, en daarmee kan ik eten kopen en een dak boven mijn hoofd, en ik kan mijn vrouw en kind er een goed leven mee bieden". Wanneer de voorbijganger dezelfde vraag stelt aan de derde man, antwoordt deze: "Omdat ik hier geld mee verdien, en daarmee kan ik eten kopen en een dak boven mijn hoofd, en ik kan mijn vrouw en kind er een goed leven mee bieden, en omdat elke steen die ik uithak onderdeel wordt van een schitterende kathedraal waar miljoenen mensen naar toe zullen komen en er inspiratie, schoonheid en troost zullen kunnen vinden . . . .".

    Het andere inspirerende boek riep op tot het investeren in mijn eigen competentie. Eigen competentie is wellicht de grootste zekerheid die ooit zal kunnen groeien.

    Hartelijke groet, Herman

    aug 26, 2013
  • anon

    In Nederland hebben de werknemersorganisaties altijd gestreden voor baanzekerheid. Dit creëert zogenaamde 'werknemers'. Mensen die komen halen en afhankelijk zijn geworden van wergevers en vakbonden.
    In Denemarken is jarenlang gestreden voor ontwikklingszekerheid. Dit creëert zelfstandige en zelfbewuste 'medewerkers'. Mensen die hun bijdrage komen leveren. Zelfstandige mensen die overal aan de bak kunnen.

    sep 14, 2013
  • anon

    Wil je veel meer blog-artikel lezen over hoe de mens centraal kan staan in organisaties, kijk dan eens op de blog van Menscentraal.nl.
    Diverse deskundigen schrijven hier over mensen in organisaties.

    okt 18, 2013
  • anon

    Zo herkenbaar...
    De belangrijkste menselijke behoefte is ‘zekerheid’. Het opmerkelijke is dat op plaats twee ‘onzekerheid’ staat. De verklaring is eigenlijk heel simpel: Als 'zekerheid' is ingevuld, ga je jezelf vervelen. Door de onzekerheid op te zoeken, kom je weer in actie!
    &
    Mogelijk hebben de klassieke 'ambtenaren' teveel de zekerheid opgezocht en mensen met een burnout teveel de onzekerheid. Waar kies jij voor:

    Ik koos altijd voor mijn burnout voor het werk.
    Enigszins nu nog steeds, mijn verantwoordelijkheid ligt te hoog.
    Als ik werk dan ligt mijn lat te hoog, gelukkig stel ik deze "eis" niet meer aan mijn directe collega's maar wel nog steeds aan mijzelf.
    Het gevolg is dat ik nu weer veelste laat thuis kom, de hele dag geen pauze neem, ruim 10 uur werk en voordat ik thuis ben er 12 uur op heb zitten.
    Kennelijk nog steeds niets geleerd :) maar ik weet niet hoe ik moet stoppen!

    dec 11, 2013
  • anon

    Ergens komt er een punt dat je gaat stoppen. Sommigen leren het al heel vroeg, anderen na hun eerste burnout en anderen pas na twee of drie burnout's.

    De vraag die je jezelf kunt stellen is: "Hoe ver wil ik gaan?"

    Als je de grens bereikt hebt, zul je vanzelf stoppen. Het is natuurlijk veel slimmer om nu al de rem er op te gooien en aan jezelf te gaan werken. Maar ja; dat zul je wel weten.

    Dus zorg dat je de juiste hulp erbij krijgt. Iemand met ervaring in het werken met mensen die het vertikken om naar zichzelf te luisteren. Iemand die je laat ervaren en voelen dat je beter nu kunt luisteren.

    dec 11, 2013

Plaats je reactie

Jos Verheijden

Jos Verheijden:

"Het is mijn missie mensen te inspireren te werken en leven in vrijheid en overvloed. Effectief leren omgaan met onzekerheden en tegenslagen. Dat doe ik via training, coaching en mijn blog".

Lees meer over Jos

 

Wil je direct meer energie?

De Gouden Vraag E-book

Download gratis jouw E-book