Crisis: een geschenk uit de hemel

Je moet dankbaar zijn als je in een crisis geraakt. Of het nu de economische crisis, een burnout, een echtscheiding of een ziekte is; een crisis zorgt er voor dat je weer snel terugkomt bij wie je werkelijk bent en wat werkelijk belangrijk is. Als nu midden in een crisis zit, zul je dit nog niet zo ervaren. Maar je weet ook dat als hij straks voorbij is en je terug kijkt naar deze periode, dat je dan weet dat het oké is.

Mensen kunnen zomaar van hun pad af geraken. Je went overal heel snel aan en je gedoogt situaties die niet kloppen. Een crisis is vaak de enige manier om dit te doorbreken. Het is een prachtige manier om weer snel in je eigen kracht te komen.

Mijn definitie van een crisis is:

Crisis: Een plotselinge en gedwongen correctie van scheefgegroeide overtuigingen.

Overtuigingen bepalen wat we zien en waarnemen. Scheefgegroeide overtuigingen geven dus een scheef beeld van de werkelijkheid. Overtuigingen geven een gevoel van zekerheid. De meeste mensen zijn bang om te veranderen en houden vast aan wat ze (denken te) hebben. Bijna alle overtuigingen die we hebben, zijn collectieve overtuigingen. Ze worden gevormd in de systemen (groepen, families, bedrijven) waarin we leven. Elk systeem streeft naar een balans. Maar dat hoeft niet de balans te zijn, die jou versterkt.

Je merkt niet dat je aan het scheefgroeien bent. Je kúnt het niet zien, of je wílt het niet zien. Er is blijkbaar een hogere macht nodig om je te helpen inzien dat het niet goed gaat. Daarom is een crisis een geschenk uit de hemel. Als je het goed aanpakt kom je er altijd beter uit. Een crisis is vaak nodig om oude patronen te doorbreken en werkelijk iets te gaan doen. Of het nu een (dreigende) burnout, angststoornis of 'post traumatisch stress syndroom' is; mensen zoeken pas hulp als het al niet meer te dragen is.

Kun je een crisis vóór blijven?

In principe wel. De vraag is alleen; hoe weet je zeker dat je op een crisis afstevent?

Voorbeeld: We hebben eens een traject willen ontwikkelen om burnout te voorkomen. We zijn er snel mee gestopt: Iedereen die in de risicogroep zat, was er van overtuigd dat hij geen burnout zou krijgen.

Zolang de zekerheid van je huidige situatie meer oplevert dan de mogelijke voordelen voor de toekomst, zul je NIETS doen. Zelfs als je huidige situatie zeer onbevredigend is, zul je er aan vasthouden. Dit is de zeer sterke kracht die systemen (families, groepen) bij elkaar houdt en voor balans zorgt. J

e dient je eerst bewust te worden van de dreigende crisis. Stel je voor wat er gebeurt als je niets doet. Wat zal er gebeuren als je NU niet zélf verandert. Hoe heftig zal de onafwendbare crisis dan zijn. Wat zal het gevolg zijn voor jezelf, voor je dierbaren, voor je inkomen en voor je gezondheid? Stel je maar eens voor hoe het is als je al in de crisis zit: IS DIT WAT JE WILT?

Als je dat niet wilt: Wat wil je dan wél? Wordt je weer bewust van je missie, identiteit en waarden. Wie ben je? Wat wil je? Wat vind je belangrijk? Waar wil je voor strijden? Om dat weer te ontdekken, werken we in onze training en coaching met de neurologische niveaus. We doen deze oefening vaak in het bos. Op de heenweg ga je ervaren hoe je van je pad bent afgeraakt. Op de terugweg ga je leren om je missie werkelijk te integreren in je leven. Hoe zul je zijn als je werkelijk volgens je missie zou leven?

Als je niet helemaal lekker in je vel zit, neem dan nu de juiste stappen om weer helemaal op je pad te komen. Doorbreek je huidige patronen. Kom weer tot leven. Neem het heft weer in eigen handen. Je weet al lang welke stappen je hebt te zetten!! Neem nu eindelijk eens een beslissing en ga het DOEN.

Reacties (5)

  • anon

    Momenteel kun je bij mij spreken van crisis.
    Mijn moeder is febr j.l. overleden we zitten nu met een hele vervelende afwikkeling van de erfenis.
    Mijn moeder die tot 4 jaar geleden altijd bij mijn man en kinderen heeft ingewoond. Ze is in het verpleegtehuis gekomen nadat ze door een val haar heup gebroken heeft.Thuis was ze al 5 jaar dementerende.
    We hebben pieken en dalen gekend. Maar altijd haar met liefde verzorgd.
    Nu heb ik in de fam. duidelijk gemaakt ,dat ik na al die jaren zorgen ook de laatste afwikkelingen wil verzorgen. Wat dus nu tot grote problemen zorgt. Mijn oudste broer geeft door vervelende mail mij overduidelijk aan mij niet te vertrouwen Hij al die jaren alleen de hoogstnodige verplichte bezoekjes heeft afgelegd. Haalt oude koeien uit de sloot die niet de zaak dienen. Wat mij in een hele vervelende situatie brengt.
    De 2 zussen en de andere broer kiezen partij voor mij maar belanden daardoor ook in deze situatie. Mijn man laat zich niet van de wijs brengen en raad mij er niet mee te zitten. En zegt “je weet toch zelf wel hoe het zit wij hebben ons niets te verwijten.” Sta erboven. Al die jaren lukte het mij zo te denken nu echter ben ik zo onzeker, dat ik niet meer weet wie er nu nog te vertrouwen is. Dit alles werkt door in mijn werk waar ik afwezig van geest ben. Hoe kom ik deze periode door zonder mezelf te verliezen?

    jul 10, 2012
  • anon

    Dat je nu in een zware situatie zit is wel duidelijk. Belangrijk is om in ieder geval steeds voor de geest te houden dat er ook weer een einde aan komt en dat alles weer oké is. Hopelijk zo snel mogelijk.
    Wat je broer betreft; het is de taak van de oudste om dit soort dingen te regelen. Dus laat dat bij hem liggen. Omdat jij het hem uit handen wilt nemen, voelt hij zich van zijn plaats geduwd en zal dan heel vervelend kunnen reageren (zoals hij dus al gedaan heeft).
    Wat je man betreft: hij heeft helemaal gelijk (wat dit betreft dan) laat het los.
    Wat de onzekerheid betreft: zoek weer contact met je familie. Die heb je nu het meest nodig na het overlijden van je moeder.
    Eventueel kun je bij je huisarts wat rustgevende pilletjes halen.
    Veel strekte en wijsheid gewenst.

    jul 10, 2012
  • anon

    Hoi Gonny,
    ik hoop dat de afwikkeling van de erfenis goed verloopt.
    Ik zou je nog graag als tip willen geven. Wees in gedachte al blij en dankbaar voor de goede afwikkeling, vertrouw op jezelf.Probeer de zaken klinisch te benaderen want de nalatenschap gaat over de verdeling van goederen en gelden. Verdeel dat zo pragmatisch mogelijk en koppel het los van emotie.
    Met respect voor de ander en jezelf. Dan komt het helemaal goed.
    Veel sterkte

    nov 20, 2012
  • anon

    Beste Jos en medelezers,
    Mijn motto is: ‘crisissen zijn kansen’. Ik gebruik en zeg het vaak tegen mijn cliënten / ouders in mijn werk, en afgelopen jaar was er een hevige crisis bij mezelf.
    Echt niet fijn, maar altijd geweten; hier kom ik beter uit. En ja, ik kan zeggen; ik ben dichter bij mezelf, weet helemaal wat ik wil en volg hierin mijn gevoel. Het hoeft niet allemaal meteen, maar toewerken naar je dromen; dat is mooi!
    En af en toe nog steeds hobbels overwinnen..het hoort erbij..leven naar je droom..
    Nog een stukje beter weten wie ik ben..hoe ik in elkaar steek, en mezelf accepteren, onvoorwaardelijk.
    Je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen Geluk! En dat ligt er heel veel in ieder leven..ook met moeilijke momenten, die er gewoon mogen zijn, ook dat maakt het leven op een bepaalde manier mooi!
    Is het leven wat ik nu heb, wat ik wil? JA!! De kunst is om goed naar je gevoel te blijven luisteren!
    Veel liefde en geluk voor iedereen!

    jul 10, 2012
  • anon

    Eigenlijk niets aan toe te voegen. Ben nog steeds ontzettend blij dat je me geholpen hebt bij mezelf terug te komen!
    Fijne vakantie!
    Tom

    okt 31, 2012
Jos Verheijden

Jos Verheijden:

"Het is mijn missie mensen te inspireren te werken en leven in vrijheid en overvloed. Effectief leren omgaan met onzekerheden en tegenslagen. Dat doe ik via training, coaching en mijn blog".

Lees meer over Jos

 

Zo krijg je
direct meer energie

De Gouden Vraag E-book

Download gratis jouw E-book