Fake it 'till you make it

In de voorbereiding van dit artikel kreeg ik pas in de gaten hoe confronterend deze stelling voor me kan zijn en wat ik er nu al weer van geleerd heb. In mijn trainingen begin ik altijd met het NLP-communicatiemodel. Iedere keer vertel ik erbij dat ik het nu pas echt snap. En iedere keer vertel ik dat ik weet dat ik dat de volgende keer weer zal zeggen. Voorlopig ga ik er van uit dat het onmogelijk is om het NLP-communicatiemodel werkelijk in al zijn finesses te bevatten en te integreren in je leven. Maar goed; ik ben al weer een stap verder. Nu jij nog!!

De stelling “Fake it ‘till you make it” heeft voor mij als NLP-coach alles te maken met hoe het onderbewuste werkt. Op bewust niveau kunnen we maar heel weinig bevatten. Van de 45 miljoen signalen die we per seconde verwerken, kunnen we er hooguit 7 bewust verwerken. Het onderbewuste neemt dus praktisch alles voor zijn rekening. Het regelt je gehele systeem, wat je zult waarnemen en hoe je zult reageren. Daar komt de stelling vandaan dat je jouw eigen wereld creëert.

Als mensen hele complexe problemen hebben, zal ik in coaching altijd oplossingsgericht te werk gaan. Dat betekent onder andere dat ik elk houvast, elke positieve emotie, elke versterkende gedachte zal gebruiken. Ik help de cliënt om in deze versterkende stemming te stappen en er zo lang mogelijk in te blijven en hem zo sterk mogelijk te maken. Simpel gezegd zit de cliënt diep in de shit lekker uitbundig te lachen en zich goed te voelen. Ik sta zelf ook nog steeds verbaasd hoe groot de impact hiervan is. Hoe snel mensen op deze manier de grootst mogelijk ellende achter zich laten en zich gaan richten op wat ze wél willen: Zich goed voelen. Vrij zijn. Gelukkig zijn.

Het confronterende was dat ik ook mensen ken die dit principe toepassen op een manier waar ik nogal weerstand tegen voelde (inderdaad: ‘voelde’ want ik heb het maar meteen losgelaten). Dat zijn de zogenaamde patsers, opscheppers, mensen met de meest fantastische sterke verhalen, die alles en iedereen kennen, een enorm netwerk hebben en ga zo maar door. De weerstand die ik voelde had niets te maken met het principe van “fake it ‘till you make it” maar met echtheid. Over het algemeen vind ik deze mensen niet echt.

Daarom was het zo confronterend, want wie ben ik om daar een oordeel over te vellen. Iedereen heeft het recht om te groeien, zichzelf te ontwikkelen, stappen te zetten en het maximale uit zichzelf te halen. Mijn enige criterium hierbij is dat het ecologisch moet zijn (dus niet ten koste van anderen). Het had ook te maken met mijn opvoeding. Ik heb geleerd om maar vooral normaal te doen, dan doe je al gek genoeg.

Maar wat de een normaal vindt, is voor de ander volslagen onzin. En andersom ook. Maar daar zit ook de valkuil, want wie bepaalt nou wat waar is. Stel dat je bij een psycholoog komt die er (in het voorbeeld van zojuist) van uitgaat dat je nooit meer uit deze ellende komt. Wat betekent dat voor de rest van je leven? Of dat je bij een oplossingsgerichte NLP-coach komt die stelt dat alles mogelijk is. Wat betekent dát dan voor de rest van je leven?

Mijn stelling is dat als je toch niet weet wat waar is, dat je dan je eigen keuze mag maken. Ikzelf kies dan altijd voor de leukste en meest versterkende variant. Misschien iets voor jou om eens te proberen? Want stel nou dat je het normaal gaat vinden om je goed te voelen, om je te richten op leuke versterkende dingen.... hoe zou de wereld dan veranderen? Stel dat je nu nog net doet alsof er alleen maar leuke situaties zijn en dit blijkt achteraf waar te zijn... wat zou je dit opleveren? Hoe zul je dan straks ontdekken dat je nu de juiste stap gezet hebt? Dus: Fake it 'till you make it.

Jos Verheijden

Jos Verheijden:

"Het is mijn missie mensen te inspireren te werken en leven in vrijheid en overvloed. Effectief leren omgaan met onzekerheden en tegenslagen. Dat doe ik via training, coaching en mijn blog".

Lees meer over Jos

 

Zo krijg je
direct meer energie

De Gouden Vraag E-book

Download gratis jouw E-book