Het tandarts Stockholm syndroom | Verheijden Consult

Het tandarts Stockholm syndroom

Het stockholm tandarts syndroom

In mijn jeugd ben ik me, ondanks zijn martel-praktijken, gaan hechten aan mijn tandarts. We bleven met de gehele familie steeds ‘vrijwillig’ bij hem terugkomen. Het was immers zo’n goede tandarts. De redenatie was: “Zachte heelmeesters maken stinkende wonden”. Nou dat ging bij hem niet gebeuren. Waarschijnlijk hebben tandartsen dat spreekwoord zelf bedacht om onschuldige mensen te kunnen martelen. Mogelijk al in de middeleeuwen.

Nu ik daar op terugkijk lijkt het veel op het Stockholm syndroom. Dat syndroom houdt in dat het slachtoffer van zijn martelaar gaat houden. Voorwaarde is dat de martelaar af en toe een vorm van sympathie toont. Dat kan in de vorm van eten, drinken, aandacht of even naar de wc mogen. Bij mijn tandarts was het de stapel tijdschriften met prachtige zeiljachten.

Die waren zo mooi om bij weg te dromen.

Later bedacht ik me dat die martelpraktijken nodig waren om zijn zeiljacht te kunnen bekostigen. Iedere keer als ik bij hem kwam moest er weer geplombeerd worden. De truc was dat hij gewoon enkele vullingen loswrikte. Zo ontstond er weer een gaatje om te dichten en was hij weer dichter bij een nieuw zeiljacht.

Mogelijk heeft dat mijn mening hierover gevormd!!

Ondanks dat ik al op volwassen leeftijd én naar een ander dorp verhuisd was, bleef ik naar hem toegaan. Op de een of andere manier durfde ik niet bij hem weg te gaan. Je kent dat wel: Je wordt gemarteld, maar je weet tenminste waar je aan toe bent. Je denkt dat alle tandartsen zo zijn.

Als je nooit iets anders probeert, zul je nooit weten wat mogelijk is!!

Gelukkig heb ik me door mijn vrouw laten overhalen om naar een andere tandarts te gaan. Dat zou een hele goeie zijn. Nou mooi niet dus. Bij het eerste consult heeft hij alleen maar gekeken. Hij heeft geen enkele vulling losgewrikt; hij vond dat het er prima uitzag. Dus had ik hem verteld dat hij een slechte tandarts was. Je moet namelijk wel grondig te werk gaan.

Hij begreep niet wat ik bedoelde.

In de daaropvolgende jaren bleek het er allemaal nog steeds goed uit te zien. Alle vullingen zaten er prima in. Op een gegeven moment begon ik me wat veiliger bij hem te voelen. Ik begon te begrijpen dat het onzin was om vullingen los te wrikken. Als ze goed zitten, dan laat je ze gewoon zitten.

Dat is nu de basis voor mijn oplossingsgerichte aanpak!!

Op een gegeven moment hebben we samen besloten om alle amalgaan-vullingen te vervangen door gezondere. Dat is inmiddels meer dan twintig jaar geleden. Sindsdien heb ik nooit meer een vulling vervangen of een gaatje gehad.

De moraal van dit verhaal is dat je vaak helemaal geen vrije keuze hebt. Ja dat lees je goed: "Vaak heb je geen vrije keuze". En ja: Deze uitspraak past geheel niet binnen mijn filosofie. Dat klinkt heel raar uit mijn mond. Dit zou je geheel niet van mij verwachten. En dat klopt ook.

Soms is het anders dan het lijkt

We zitten namelijk heel vaak (veel te vaak) gevangen in onze eigen angsten. We gijzelen onszelf en zijn blij als we een keer een lichtpuntje zien. Zo gaan we steeds meer van onze eigen interne gijzelnemer houden. Een milde vorm van het Stockholm syndroom. Het interessante is dat die interne gijzelnemer niet meer is dan een gedachte.

Gegijzeld door een zelf bedachte gedachte.... Stom hé.

Normaal hebben mensen met het echte Stockholm syndroom jarenlange therapie nodig om vrij te worden van hun gijzelnemer. Voor jou is het veel eenvoudiger om van je interne gijzelnemer los te komen: Je hoeft hem alleen maar te herkennen en dan los te laten.

Het is een bewustwordingsproces dat zich vanzelf manifesteert. Veel plezier.

Om je te helpen kun je al mijn blog-items nog eens lezen. Of kijk eens naar dit filmpje van Dove (ps. dit geldt ook voor mannen):

Als je jezelf écht gegijzeld voelt door je eigen gedachten en daar behoorlijk last van hebt, dan is het slim om coaching en training te volgen. Kijk eens naar de mogelijkheden:

Lees verder over mijn training en coaching

 

Reacties (4)

  • anon

    Helemaal mee eens en herkenbaar maar wat is het lastig en pijnlijk om die tandarts te laten gaan.
    Het is makkelijker voor hem om zijn zeil jacht bij elkaar te sparen.

    mei 27, 2013
  • anon

    Wow, mooi gevonden. Zeer actueel ook!
    Heb die tandarts net weer bezocht. Dit weekend nog! Niet lijfelijk, maar wel terug naar die wrede tandarts, die lelijke en slechte vullingen plaatst.
    Die wrede beoordeelaar, die bij herhaling vertelt dat er weer een gat zit dat gevuld moet worden. Waarom poets je dan niet beter... Of, eet eens anders! Logisch, als je dit eet krijg je gaatjes! Tot, dit gat krijg je echt nooit gevuld! En mocht het je al lukken: dan, hoogstens met een noodvulling.
    Tja en die persoon, die wrede beoordeelaar, die ben ik zelf. Goddank weet ik dankzij Persoonlijk Leiderschap dat het anders kan en mag! dat leven plezier is en fijn. Dat het eigenlijk om niet meer draait dan dat. Dat de vullingen mooi en glimmend mogen zijn.
    Maar, die 'tandarts' vulde de gaten op een voor mij zeer bekende manier. En valt er weer een gat, dan is de redding nabij! En plop: daar is ie weer!
    En toch: ik weet zeker dat die tandarts van mij een keer verhuist naar een kleiner kamertje en dat die nieuwe zijn definitieve intrek - in the main room- neemt!
    Thanks! Marjon

    mei 27, 2013
  • anon

    Een mooie link leg je tussen de buiten- en de binnenwereld. En je hebt gelijk: we blijken een sterke, misschien zelfs verslavende, band te hebben met alles wat ons overmant, ons ego in het bijzonder. Is ons ego niet het product van ons denken? En wil dit ego niet, coute-que-coute, overleven?

    mei 28, 2013
  • anon

    Mooie overweging! Dank je wel daarvoor!
    Maar inderdaad: je zou het bijna: denken!
    Toch, als je gekeken hebt naar: What the bleep do we know.. Heb ik de overtuiging dat het anders kan. Wanneer je je maar over durft te geven aan 'het universum' en zijn alom aanwezige kansen. Alleen dat al, is een opgaaf op zich.
    Maar wel een hele mooie! een sprong: in het diepe? In vertrouwen?

    mei 31, 2013

Plaats je reactie

Jos Verheijden

Jos Verheijden:

"Het is mijn missie mensen te inspireren te werken en leven in vrijheid en overvloed. Effectief leren omgaan met onzekerheden en tegenslagen. Dat doe ik via training, coaching en mijn blog".

Lees meer over Jos

 

Wil je direct meer energie?

De Gouden Vraag E-book

Download gratis jouw E-book