Voor-, nu en nadelen van leven in het moment

Voor-, nu en nadelen van leven in het moment

Gisteren tegen het einde van een training stelde een deelnemer me een heel interessante vraag: “Vind je het fijn om later nog te horen hoe met ons gaat?” Direct kwam de wedervraag: “Wil je het écht weten?” (met zo’n uitdagend ondertoontje). Helaas wilde ze het graag weten. Omdat ik zo veel mogelijk in het NU probeer te leven kwam er een niet bepaald sociaal wenselijk antwoord. Het antwoord was “NEE”. Nou zijn deelnemers wel gewend aan verrassingen, maar dit was toch echt niet het verwachte antwoord. Iedereen weet namelijk dat ik zeer geïnteresseerd ben ik het wel en wee van deelnemers en cliënten.

Er reed zo’n bus met Japanners door de stad. Het was zo’n reisgezelschap dat in 5 dagen heel Europa wilde zien. Alle passagiers waren gefocussed om foto’s te maken van alles wat voorbij kwam. Behalve één. Na enkele dagen was het een andere passagier opgevallen dat hij geen foto’s maakte. Nieuwsgierig geworden vroeg hij hem: “Vind je het niet mooi? Ben je niet geïnteresseerd? Waarom maak je geen foto’s?” Hij antwoorde: “Nu ik hier ben, vind ik het fijn om NU van deze stad te genieten. Als ik straks in een andere stad ben, dan geniet ik dáár weer van. En als ik straks weer thuis ben, dan geniet ik weer van mijn huis. Als ik me volledig stort op het fotograferen, dan mis ik de essentie van deze stad. Als ik mooie foto’s wil zien, dan kijk ik wel op internet.”

In mijn jonge jaren maakte ik veel bruidsreportages. Fotograferen was mijn hobby, en reportages maken was een heel plezierige bijverdienste. De essentie van dit vak is, dat je steeds het cruciale moment weet vast te leggen. Voor de bruid en bruidegom is dat heel plezierig. Ze kunnen zich volledig aan het moment overgeven en elkaar liefdevol en diep in de ogen kijken. Later kunnen ze dit moment weer terughalen als ze de foto’s bekijken. Als fotograaf ben je op dit moment alleen met (het maken van) de foto bezig. Het interessante is dat je overal voorop staat en er tegelijkertijd níet bij bent.

Bij het geven van sociaal wenselijke antwoorden ga je uit het hier en nu. Je probeert rekening te houden met de emoties van anderen, je probeert in te vullen wat die ander waarschijnlijk zal bedoelen of je reageert op basis van oude ervaringen. Je bent dus niet in dit moment met die ander bezig, maar met de illusies in je hoofd. Je houdt hiermee oude patronen in stand. Je gaat steeds verder weg van wie je werkelijk bent en wat je werkelijk wilt.

Het doel van de training was om juist díchter bij jezelf te komen. Juist méér in het NU te komen. Dus komen er wel eens verrassende antwoorden…. In een training is dat prima. In het dagelijks leven kan dat wel eens een nadeel zijn. Sommigen vinden het storend als je oprecht in het nu bent en oude patronen doorbreekt.

Ps. Het mag overigens nooit de bedoeling zijn dat je anderen probeert te kwetsen of ‘op te voeden’. Als je die neiging nog hebt, dan ben je UIT het NU: In het NU laat je iedereen in zijn waarde.

De kern van mijn “NEE” was, dat ik op dit specifieke moment geen interesse heb in wat je me later gaat mailen. Hoe het later met je gaat. Of je me überhaupt gaat mailen. Of je me zult missen of nodig zult hebben…. Op dit moment ben ik vooral geïnteresseerd in hoe het NU met je gaat. Dit is namelijk het unieke moment dat we NU samen delen, dat ik een bijdrage kan leveren en dat ik je nóg meer in het hier en nu kan brengen.

En ja hoor: Op het moment dat je me wilt mailen (of hieronder een reply schrijft), dan ben ik op dat moment heel blij met je bericht. Ik kijk er nu al naar uit :)

Reacties (10)

  • anon

    Natuurlijk zijn er trainers die wel willen weten of hun training -waaraan deelgenomen is door deelnemers en trainer- vruchten af heeft geworpen op langere termijn. Die graag terugkoppeling krijgen.
    En ook : succesvolle training op langere termijn mag best dmv contakt tussen trainer en trainee even ‘gevierd’ worden. Je hebt er samen hard voor gewerkt waarschijnlijk.
    Je hoeft niet altijd in het hier en nu te leven.
    Kijk ook eens naar deze zin : “organiseren is vooruitdenken”
    Wij mensen zijn uitgerust met de mogelijkheid om eens terug te kijken en je in te leven in de toekomst. Met mate overigens… want we leven NU.

    okt 31, 2012
  • anon

    Ik ben deze blog in eerste instantie begonnen om oud-deelnemers constant te ondersteunen in hun proces (vandaar de naam ‘moment voor coaching’).
    Sinds een paar jaar mail ik hem ook naar alle andere geïnteresseerden (zo zijn er bijvoorbeeld veel lezers die geen training kunnen betalen en door het lezen van deze blog al heel veel zelfstandig bereikt hebben).
    Het belangrijkste uitgangspunt voor mijn werk als trainer/coach is, dat ik iedereen zo snel mogelijk zelfstandig probeer te maken. Iedereen mag alles van me hebben, maar ik ga het niet opdringen of mensen afhankelijk maken. Ik zeg wel altijd: Je moet het zelf te doen, maar je hoeft het niet alleen te doen.
    Mensen weten me te vinden als ze er aan toe zijn of me even nodig hebben. En als ik op een bepaald moment voel dat ik zelf moet bellen, dan doe ik dat ook.

    okt 31, 2012
  • anon

    Wij kennen mekaar niet, maar ik vond dit wel een mooi verhaal en vond enige herkenning. Ik heb ook iemand gekend die veel positieve of negatieve emotie over het verleden kon tonen en zich zorgen kon maken over wat komen gaat.
    Het NU genieten en stilstaan bij het moment waar je op dat moment inzit werd hierdoor “gemist” of er werd niets mee gedaan. Die momenten kwam hij pas weer tegen als hij aan het verleden dacht.

    okt 31, 2012
  • anon

    Wat een prachtige ervaring en wat een geweldig leuke Blog was dit toen ik het las. Nu vind ik er even niks meer aan want ik ben een reactie aan het typen en geniet van het feit dat ik, ondanks het gemis van typeles in mijn jeugd, er aardig de gang in heb en de letters bijna blindelings weet te vinden. Als ik er niet bij nadenk gaat het nog veel sneller en als ik niet mee rteru g.lees en verebeter gaat jet nog sneeller.
    Zonder gekheid, ik ben blij dat de vakantieperiode weer voorbij is en je de draad weer hebt opgepakt vwb de Blogs.

    okt 31, 2012
  • anon

    Bedankt! Het artikel deed me denken aan een patentaanvraag van een tijd geleden voor een fototoestel, gemonteerd op een bus, die automatisch bezienswaardigheden herkent en daar foto’s van maakt om jou daar vervolgens in te monteren.
    Dan hoef je dus de bus niet meer uit. Sterker nog, je hoeft er niet eens in. Nog sterker: je kunt gewoon thuis blijven.
    Deze aanvraag kwam uit Japan. “Just because something is a stereotype, doesn’t mean it’s not true”.
    Grappig, toch?

    okt 31, 2012
  • anon

    Soms is de automatische piloot wel makkelijk. Bijvoorbeeld in een vliegtuig als de piloot even moet plassen. Of de cruse control in je auto, die je behoedt om te snel te rijden.

    Als je door zo'n automatische camera geen foto's hoeft te maken, dan heb je misschien meer tijd voor je medepassagiers. Kom je toch nog in het nu.

    feb 24, 2013
  • anon

    Mooi en fijn om weer van je te horen/lezen.
    Terugschouwend naar onze ontmoetingen in de voorbije maanden is jouw zijn in het NU mij wel bijgebleven.
    Met het nu is m.i. de verbinding met het verleden en de verbinding met de toekomst niet weg. Het verleden heeft je gebracht tot de mens die je nu bent, de toekomst kan een gids zijn waar je zou willen komen. Dit kan richting geven,zonder dat je star één pad volgt.
    Maar mooi hoe je aangeeft door de vraag van een ander los te kunnen raken van jouw eigen “weten” in het hier en nu.
    Dank je voor jouw ruggensteuntjes en jouw “beschouwinkjes”.
    Groeten, Karin

    okt 31, 2012
  • anon

    Helemaal met je stelling eens. Waar het mij vooral om gaat is dat je het verlangen, het gemis en de afgunst loslaat. Die trekken je uit het NU.
    Het is enorm versterkend als je mild kunt zijn met degene die je bent geworden en dat je doelen je automatisch de richting in de toekomst wijzen. Voorwaarde om dit te kunnen ervaren is door in het NU te blijven.
    Daarnaast is er uiteraard niets mis mee om te dromen van mooie reizen en herinneringen op te halen met oude foto’s.
    Het punt is dat je dit alleen met je bewustzijn kunt doen. Je onderbewuste is altijd in het NU. Dat is wel zo prettig trouwens; dan kun je autorijden en dagdromen tegelijk…

    okt 31, 2012
  • anon

    mooi! ik vind het zelf heel uitdagend om een evenwicht te vinden tussen maximaal leven (en genieten) in het NU en tegelijk toch ook rekening te houden met de mogelijkheid dat ik er straks (en morgen en volgende week en over 10 jaar) ook nog ben, om mijn ‘prioriteiten’ te kiezen…
    zelf heb ik ervaren dat als je heftige (maar dus héél heftige) fysieke (maar dat gaat ook op voor emotionele) pijn hebt, je dat kan verdragen zolang je in het NU blijft. van moment tot moment tot moment kan je ALLES aan. zodra je in de verleiding komt te gaan denken aan ‘straks’ (hoe lang duurt het nog? gaat dit ooit over? wanneer zal die pijnstilling eindelijk beginnen werken? …) wordt het in één klap ondraaglijk… :-)

    okt 31, 2012
  • anon

    Wachten op herstel, problemen in de toekomst, gezondheidsklachten; het zijn allemaal heftige zaken die zo zwaar kunnen zijn dat ze je compleet overrompelen en verlammen. Enerzijds is het verstandig om in het NU te blijven en van het moment te genieten, anderzijds is het ook slim om goede hulp te zoeken bij deskundigen, familie en vrienden.
    Lees ook nog eens het artikel: Wachten vertraagt de tijd

    okt 31, 2012
Jos Verheijden

Jos Verheijden:

"Het is mijn missie mensen te inspireren te werken en leven in vrijheid en overvloed. Effectief leren omgaan met onzekerheden en tegenslagen. Dat doe ik via training, coaching en mijn blog".

Lees meer over Jos

 

Zo krijg je
direct meer energie

De Gouden Vraag E-book

Download gratis jouw E-book