Perfectionisme is echt niet perfect | Verheijden Consult

Perfectionisme is echt niet perfect

Ik loop al een aantal weken rond met het perfecte idee om een perfect artikel over perfectionisme te schrijven. Eigenlijk is dat de schuld van Carin. Ze is haptonoom en vroeg me op een heel verkeerd moment wanneer iets perfect is voor mij. Dat was op dat moment heel gemeen, want ik was keihard bezig om mijn website helemaal te vernieuwen. Daar zat ik middenin en dat kostte me al mijn aandacht en energie. De nieuwe site moest perfect worden en op 1 januari 2012 klaar zijn. Ik had de ‘kerstvakantie’ hiervoor gereserveerd. Logisch toch?!

Ze stelde me de vraag: “Wanneer is het perfect?”
Na enig nadenken kwam het antwoord en tegelijk het diepe inzicht.

Het is pas perfect als ik het loslaat.

Dat het een écht diepgaand inzicht was, wordt bewezen door het feit dat de site nog lang niet klaar is. We zijn nu al vijf weken verder dan gepland. En het zal nog wel even duren denk ik.

Loslaten is zó mooi. Het geeft zoveel rust en ruimte. Ik kan het je uit eigen ervaring van harte aanbevelen. Ik heb dankzij Carin een heerlijke kerstvakantie gehad en ben het nieuwe jaar heel relaxed gestart. Waarvoor mijn dank. Die nieuwe website; die komt wel.

Wat was dan het inzicht?

Feitelijk waren er twee inzichten. Ten eerste kreeg ik in de gaten dat ik een onhaalbaar doel aan het nastreven was. De tijd waarin ik het project wilde afronden was veel te kort. De complexiteit was veel te groot. De basisstructuur was nog niet volledig uitgekristalliseerd. En ga zo maar even door. Maar deze inzichten kwamen pas toen ik het had losgelaten. Zo gaat dat met loslaten!!

Ten tweede (en dat was het meest diepzinnige inzicht) drong het tot me door dat ik de énige ben die bepaalt of iets perfect is. Het is puur mijn eigen beeld van de werkelijkheid. Wat ik mooi vind, hoeven anderen niet mooi te vinden. Wat vandaag een perfecte website is, kan morgen al weer achterhaald zijn. Op het moment dat ik beslis dat het goed is, dan is het pas goed. Beslissen is ongeveer hetzelfde als loslaten. Als ik iets loslaat neem ik tegelijk de beslissing dat het goed is.

Perfectionisme kent vele oorzaken.

Het kan zijn dat je het geweldig vindt om iets moois te maken. Precies uitzoeken hoe iets zo goed mogelijk past. Alles uitpluizen om alle inzichten te verwerken tot het ultieme geheel. Prachtig toch!. Veel kunstenaars en mensen met een creatieve hobby zullen zo te werk gaan. Boeddhisten maken bijvoorbeeld kunstwerken van gekleurd zand. Als het klaar is, vegen ze het weer op. Ze genieten van het proces, maar hechten zich niet aan het eindresultaat.

Vaak komt perfectionisme voort uit trauma of falen. Mensen die gepest werden, gaan vaak hun uiterste best doen om géén fouten te maken. In de opvoeding zitten veel elementen die tot perfectionisme kunnen leiden. Bijvoorbeeld als je moeder je alle ‘moeilijke’ klusjes uit handen neemt: “Kom maar dat doe ik wel, dat kun jij nog niet”. Of als je zusje het beter doet op school: “Je zusje, die snapt het tenminste”. Opvoedkundig geaccepteerde opmerkingen om je te stimuleren. Je moet het alleen niet te serieus nemen!!

Loslaten.

Je kunt je perfectionisme perfect loslaten door jezelf ervan bewust te worden. Door wat afstand te nemen. Jezelf te observeren. Los te laten. ‘Goed is goed genoeg’.

Dwangmatig perfectionisme kun je perfect loslaten door de onderliggende sturing aan te pakken. Laat de oude emoties los die tot je perfectionisme geleid hebben. Besef dat je ouders het goed met je voor hadden. Dat die pesters zelf ook onzeker waren. Dat het verleden achter je ligt.

Als je al een training hebt gevolgd, dan gebruik je natuurlijk PLT, filmtechniek, ho’oponopono, time line therapy of elke andere loslaat techniek die je in de training geleerd hebt. Dan gaat het natuurlijk een stuk makkelijker. Als je een controlfreak bent, dan kost je perfectionisme je veel negatieve energie. Reden temeer om snel aan de slag te gaan en de meest effectieve manier toe te passen.

Ps. Wel goed je best doen hè :-)

Reacties (3)

  • anon

    Niet te geloven zeg, je mail kwam echt weer op het juiste moment in mijn mailbox binnengevallen. Vandaag had ik terug heel even een moment waarin mijn verleden met mijn dwangmatig controlerend perfectionisme me aan het achterhalen was, maar ik ben het dankzij ademhalingstechnieken enzo een stap vooruit geweest.

    Manlief wou boodschappen doen en ik had nog wel extra tijd vrijggemaakt voor een briefje zodat hij het noodzakelijke kon meebrengen. Hij was echter uit zijn lood geslagen omdat de auto niet startte, er eerst nog een mechanicien moest komen en die dan bovendien zei dat de batterij pas na een 15 tal km zou heropgeladen zijn. Hierdoor kwam zijn werktijd in gedrang, hij sloeg in paniek en had het boodschappenlijstje dus blijkbaar ergens onbewust weggestopt waardoor hij het niet meer vond in de winkel. Resultaat, hij kwam redelijk gestresseerd met totaal andere (en veel duurdere) dingen thuis dan ik voorzien had en dan schoot mijn perfectionisme terug in gang. Eventjes schoot ik in een patroon van verwijten, maar al heel snel begon ik na een paar ademhalingen in te zien dat er eten was en dat dit het belangrijkste was.

    Het deed deugd om dit los te kunnen laten en samen de dag dan opnieuw te herstarten met een dikke knuffel.

    PS In mijn jeugd werd ik inderdaad ook gepest, maar ik zie nu in dat ik mezelf ook wel echt als een slachtoffer gedroeg. Het leven heeft me dan geleerd om meer haar op mijn tanden te krijgen en meer van mezelf te gaan houden zodat ik dat ook meer van de buitenwereld terugkrijg.
    Dank je voor je interessante artikels en nog een positieve dag gewenst.

    lien

    feb 28, 2012
  • anon

    Weer een goed artikel Jos!
    Over het perfect zijn.. goed, beter, ..: ‘best’ is de vervelende trap van ‘goed genoeg’.
    En wanneer iets het juiste moment ergens voor is? Wanneer is het het juiste moment om aan een ander te vertellen dat je weg gaat?
    “Do not wait. The time being just right, might never come.” (Napoleon Hill)

    feb 28, 2012
  • anon

    Grappig om dit nu te lezen. De laatste tijd ben ik bezig met dingen maar loslaten. Hoe de toekomst nu moet, hoe het allemaal gaat lopen.
    Ik ben namelijk net “beter gemeld” van mijn 2e burnout, maar merk dat het helemaal nog niet gaat.
    En daar waar ik vroeger allerlei mogelijke scenario’s probeerde te bedenken om er maar een antwoord op terug te kunnen zeggen…. daar leer ik nu dat ik het gewoon los moet laten. We zien wel wat er gaat gebeuren.
    Net terug van een gesprek met een aantal mensen van mijn werk om me te helpen. En het is me allemaal meegevallen.
    Hoe moeilijk loslaten ook is, het is wel heel erg prettig om zo minder te piekeren enzo.

    Thanks voor dit stuk :D

    feb 28, 2012

Plaats je reactie

Jos Verheijden

Jos Verheijden:

"Het is mijn missie mensen te inspireren te werken en leven in vrijheid en overvloed. Effectief leren omgaan met onzekerheden en tegenslagen. Dat doe ik via training, coaching en mijn blog".

Lees meer over Jos

 

Wil je direct meer energie?

De Gouden Vraag E-book

Download gratis jouw E-book