Vechtscheiding eindigt bij jezelf | Verheijden Consult

Vechtscheiding eindigt bij jezelf

Toen ik voor het eerst het woord ‘vechtscheiding’ hoorde, was ik blij verrast met de taalkundige spitsvondigheid. Echt een hele leuke woordspeling. Als het zo’n leuk woord is dan moet het wel een heel leuk ding zijn. Dat beeld wordt inmiddels bevestigd, want iedereen heeft het over een vechtscheiding alsof het de normaalste zaak van de wereld is. 

Ik bedenk me plotseling dat iets heel normaals als de IPad pas vier jaar geleden op de markt is gekomen. Ik kan me bijna niet voorstellen dat we ooit zonder IPad geleefd hebben. Daar zit natuurlijk een heel goede marketing achter. Hoe beter de marketing, hoe meer mensen er over praten en hoe normaler het wordt.

Datzelfde geldt voor vechtscheidingen: Je bent echt niet van deze tijd als je niet in een vechtscheiding zit. En al helemaal niet als je je niet kunt voorstellen dat er ooit géén vechtscheidingen waren!! Dan zal ik wel niet van deze tijd zijn, want ik snap er helemaal NIETS van.

Volgens 'deskundigen' (die uiteraard zelf gescheiden zijn) kies je voor elke levensfase gewoon een bijpassende partner. Alsof je een nieuwe outfit aantrekt. Het beeld dat een vechtscheiding heel normaal is, wordt dus door ‘deskundigen’ zoals psychologen, coaches, mediators, huisartsen en de media bevestigd.

Dat is de beste marketing die je jezelf kunt wensen. Ik weet alleen niet wie er beter van wordt. De vechtscheiders niet, de kinderen al helemaal niet, de ouders en familie niet. Misschien dat echtscheidingsadvocaten, mediators en relatietherapeuten er beter van worden. Je kunt je beter afvragen:

Waar wordt IK beter van?

Ik ga er van uit dat je relatie gestart is uit liefde, dat je kinderen geboren zijn uit liefde, dat je gepland had om lang en gelukkig samen te leven en samen oud te worden. Toch?! Als dat je plan is, dan is het slim om flink te investeren in je relatie en huwelijk.

Investeren begint in alle gevallen bij jezelf.

Het is een algemeen bekend feit dat we te weinig in onszelf investeren, dat we te weinig van onszelf houden, dat we onvoldoende weten wie we zijn en wat we zélf willen. Dan zit je dus niet in je kracht in je huwelijk. Als je al niet in jezelf investeert, hoe kun je dan in je relatie investeren?!

Dan lijkt het niet zo vreemd dat je relatie na een tijdje op de klippen loopt. En dan lijkt het bijna logisch dat je in een slachtofferrol, strijd of vechtscheiding eindigd. Alleen mensen die volledig uit hun kracht zijn, kunnen in een vechtscheiding terecht komen. 

Investeren in je relatie begint met investeren in jezelf. Alleen als je écht van jezelf houdt, ben je in staat om helemaal van je partner en je kinderen te houden (ja je leest het goed: ook van je kinderen!!). Alleen als je in je kracht staat, kun je er voor anderen zijn:

Verbeter je relatie; begin bij jezelf

Inderdaad; een zelf bedachte woordspeling. Laten we déze spreuk eens de wereld insturen. Vertel tegen al je vrienden en vriendinnen dat ze niet moeten klagen en zeuren over hun partner en kinderen, maar dat ze moeten leren om van zichzelf te houden. Ps. Krijg je in ieder geval een hele leuke discussie!!

In NLP-trainingen leer je helemaal ik je kracht komen. Sommige mensen noemen ‘persoonlijke ontwikkelings-trainingen’ ook wel ‘echtscheidings-trainingen’. Alsof mensen die aan zichzelf werken geen liefdevolle relatie meer zouden willen. Alsof die asociaal en op zichzelf gericht zouden worden. Klingklare onzin:

Ik bewijs in mijn trainingen juist het tegenovergestelde. Relaties worden juist beter, intenser en liefdevoller. Deelnemers vinden meer tijd, liefde en energie voor zichzelf, partner en kinderen.

Alleen als je aan jezélf werkt, kun je er zijn voor ánderen.

Bekijk de training Zelf-Leiderschap

 

Reacties (17)

  • anon

    Beste Jos,

    Een prachtblog weer, ik begeleid veel ouders die net zwanger zijn of bevallen en geen realistsich beeld hebben van het ouderschap. Gaat het dan mis met de relatie dan worden de kinderen de dupe, Vooral het stuk eerst voor jezelf leren zorgen spreekt mij erg aan. Dit is wat ik de moeders en hun partner steeds vertel, zorg eerst voor jezelf dan pas ben je in staat voor een ander te zorgen.
    Bedankt maar weer voor je blog.

    groet Djoke

    okt 21, 2013
  • anon

    Hai Jos,
    Dit is heel herkenbaar en volledig waar. Als je verzandt in je eigen problemen is je blik op jezelf gericht. Dan kun het goede van en in anderen niet meer zien. Laat staan dat je de energie op kunt brengen om open te staan voor andermans moeilijkheden.
    Ik heb in jouw training geleerd om de negatieve ballast sneller los te laten. Daar word je niet egocentrisch van, maar het levert een verrijking op, op alle fronten. Ik vind mezelf weer leuk en dat geeft veel energie! Ik geniet onbevangen van mijn kinderen en ik kan weer openstaan voor mijn man - en hij voor mij. Eigenlijk zou iedereen verplicht op cursus moeten.
    Peggy

    okt 21, 2013
  • anon

    Met deze regel pak je exact de kern waar het om gaat:

    "ik kan weer openstaan voor mijn man - en hij voor mij"

    Vertel dit aub aan iedereen die je ontmoet. Vooral het tweede deel is de essentie van mijn boodschap: Door jezelf te veranderen, zul je tegelijk je omgeving veranderen. In dit geval je man.

    Dit is waar we allemaal beter van worden. Dank je.

    okt 22, 2013
  • anon

    leuk blog weer
    maar ook erg pijnlijk
    door een nu al 15 jaar durende vechtscheiding, zit mijn zoon nu flink in de problemen
    ik wil dat het stopt
    maar ex doet nog steeds alles om mij te beletten contact te hebben
    en zoon krijgt straf als hij t toch doet
    met geweld zelfs als erg triest gevolg

    okt 21, 2013
  • anon

    Wat als je Partner al een jaar je besodemieterd en bedriegd leugens verteld?
    Partner houdt zijn eigen bezig met sexdates dan ben je toch helemaal klaar ,terwiijl jezelf dacht dat je gelukkig samen was met problemen met pubers.
    Daar kan je geen energie meer in steken vertrouwen is zo beschadigd.

    okt 21, 2013
  • anon

    We doen allemaal dingen die niet kloppen en die vaak helemaal niet bij ons passen. De clou is om dat met mildheid te aanschouwen. Sommige dingen hebben we echt los te laten (daar zijn prima technieken voor), andere dingen laat je gewoon voor wat ze zijn.

    Een heel andere manier van kijken is om niet naar de mogelijke oorzaak van het probleem te zoeken, maar naar de ontbrekende elementen. Niet 'Wat is er mis?' maar 'Wat mist er?' Bijvoorbeeld: 'Wat heb ik nu nodig om hier iets heel moois van te maken?'

    Dus stop geen enkele energie meer in het ongewenste gedrag van je man, maar zoek naar alles wat jou zal versterken. En pas dat toe.

    Ps. Grote kans dat je man mee gaat zoeken!!

    okt 22, 2013
  • anon

    Vele andere blogs van je gelezen waarover heel enthousiast. Bij deze blog heb ik het gevoel dat je het onderwerp geheel uit de (oorspronkelijke) context licht, op een heel pijnlijke manier.
    Vechtscheidingen zijn alles behalve iets waarover je 'blij verrast' kan zijn. Wellicht doel je erop dat het inmiddels een modewoord is geworden voor allerlei onenigheid bij echtscheidingen, maar ook dan had het gesierd om iets over die ándere vechtscheidingen te melden.
    De scheidingen die over de ruggen van de kinderen worden uitgevochten, waarbij de kinderen inzet worden van een enorm manipulatie-spel, gemunt op de ex-partner. Dat spel kent uiteindelijk alleen maar verliezers, waarbij de grootste verliezers de kinderen zijn.
    De manipulator in die scheidingen zal hooguit voor de uiterlijke schijn 'advieshulp' zoeken, maar zal nooit de partij zijn die op zoek gaat naar zichzelf, zoals jij dat bedoelt. Juist dat knappe uiterlijk vertoon dat zo geraffineerd in elkaar zit, houdt de ex-partner en andere dicht-betrokkenen in een greep van onmacht.
    In het boek van Danielle Bax 'De loserpapa' staat het scherp beschreven. Vechtscheidingen eindigen nogal eens in de dood, namelijk.

    okt 21, 2013
  • anon

    Je titel en stelling is perfect gekozen: 'Onmacht creéert hoog risico'. Dit is inderdaad waar het om gaat!

    Het typische is dat we vaak niet helemaal helder hebben wat onmacht nou eigenlijk is én dat we onmacht vaak niet herkennen. Elk gedrag dat afwijkt van pure liefde is feitelijk onmacht om liefde te communiceren. 

    Dus óók de 'manipulator' is onmachtig om liefde te communiceren. Maar omdat hij/zij als de veroorzaker van alle ellende wordt gezien, gaan we er van uit dat hij dus hulp moet zoeken. Een 'manipulator' kan alleen bestaan bij de gratie van mensen die zich laten 'manipuleren'.

    De essentie is dat je de wereld niet hoeft te verbeteren: Je hoeft alleen zélf in je kracht te komen. Dat is voldoende. Door zelf in je kracht te komen, verdwijnt meteen het gevoel van onmacht. Zowel bij jezelf, als je omgeving (en verbeter je alsnog de wereld).

    Als alles lekker soepel loopt is het makkelijker om in je kracht te zitten, dan wanneer je midden in een (v)echtscheiding zit. Nogal logisch. Wat we vergeten is dat we moeten investeren op het moment dat het goed gaat. Meestal wachten we tot we midden in een crisis zitten. 

    Midden in een crisis vallen we automatisch terug op patronen die we goed kennen. Helaas zijn dat precies de patronen die ons in deze crisis hebben gezogen. Daarom kom je er zelfstandig ook niet uit. Je moet het uiteindelijk wel zélf doen, maar je hoeft het niet alléén te doen.

    Zoek hulp bij mensen die afstand hebben en oplossingsgericht denken. Zoek zeker géén hulp bij mensen die je vertellen dat je een heel groot probleem hebt en je dus nog onmachtiger en afhankelijker maken.

    Het beste blijft om in jezelf te investeren op het moment dat alles lekker loopt.

    okt 22, 2013
  • anon

    Ik ben het helemaal eens met 'Vechtscheidingen: onmacht creëert hoog risico!'
    In een vechtscheiding zitten ligt niet altijd aan beide partijen. Mijn ex-man vecht en ik kan niet anders dan slikken (vaak) of toch reageren (soms, maar met nadelige gevolgen) om de kinderen of onze financiën te beschermen. Ik hou van mezelf, daarom ben ik van hem gescheiden, maar dat is niet voldoende. En inderdaad iemand die niet inziet dat hij over de ruggen van kinderen zijn frustratie moet botvieren krijg je niet uitgelegd dat het ook anders kan.
    Zou graag een andere blog van je willen lezen waarin je daar een oplossing voor geeft!

    jul 06, 2014
  • anon

    Ik wil een vechtscheiding voorkomen.
    Wij hebben drie kinderen, maar zij verdienen dit niet!
    Zo ga je niet om met mensen waar je van houdt !
    Ik wil niet in een slachtofferrol, maar wil verder met mijn leven.
    Dus wil ik wel zo vlug mogelijk scheiden en een vechtscheiding voorkomen.
    De tijd zal veel wonden helen maar deze is niet te helen.
    Blijft altijd een litteken.

    okt 22, 2013
  • anon

    We gaan er in onze diepere overtuigingen en woordkeuze van uit dat het bijvoorbeeld ‘een wond’ zal worden. Die ook nog moet helen… En altijd een litteken zal blijven. Natuurlijk; als je er middenin zit dan voelt het ook zo.

    Toch kun je je innerlijke beeld veranderen en alleen nog naar de liefde, mooie momenten en wat je samen bereikt hebt kijken. Kijk naar alles andere dan ‘de wonden’ en merk op dat er nog veel meer is. Je trekt je omgeving automatisch mee in dit positieve beeld.

    Zoek gewoon eens mensen op die hebben geleerd om op deze manier te kijken. Of bekijk eens een docufilm als ‘The Secret’. In mijn trainingen leer je dit overigens ook (ik heb het zelf ook moeten leren en ben dankbaar dat ik het nu weer aan anderen mag doorgeven).
     

    okt 22, 2013
  • anon

    als je zelf helemaal niet zo in elkaar steekt om de ander het leven zuur te maken, maar de ander elke gelegenheid aangrijpt om je helemaal kapot te maken, zit er niets anders op na leugens, bedrog, bedreigingen e.d., die al meer dan een jaar aan de gang zijn, toch terug te gaan vechten, zeker als ex partner kind tegen je aan het uitspelen is. het zegt meer over hem en ik sta met de rusg tegen de muur, want scheiden zit er niet in omdat een omgangsregeling onmogelijk is gemaakt. erg fijn deze maatschappij.

    apr 11, 2014
  • anon

    Mooi geschreven..

    Mijn ouders zaten in vechtscheiding en mijn moeder dacht alleen maar aan haar zelf..
    Mijn jeugd is echt geen pretje geweest...

    mei 20, 2014
  • anon

    Wat als je er alles aan gedaan hebt om het vlug te laten eindigen en de wederhelft onmogelijke dingen eist en daardoor de kinderen mee betrekt en daar het dupe van zijn al 3,5 jaar lang ?
    Het is een moeilijke scheiding door omstandigheden maar het is zeer onrechtvaardig wat de Advokaten doen.

    feb 11, 2015
  • anon

    Zit al 12 jaar (!!!) in vechtscheiding. De scheiding zélf is achter de rug, doch mijn ex weigert om te verdelen. Van in het begin werd hij door de rechtbank aangesteld als beheerder van de onroerende goederen. Voor hem een droom, voor mij een nachtmerrie. Al 12 jaar lang...
    De echtelijke villa verbouwt hij, samen met zijn nieuwe echtgenote, tot een superdeluxe verblijf : jacuzzi, sauna, nieuw terras, nieuwe badkamers... De facturenberg stuurt hij ieder jaar op en eist dat ik hiervan de helft betaal, hetgeen ik telkens weiger. Hij beheert alles zoals een goede huisvader, zegt hij en de meeste zaken waren al 'versleten' (villa gebouwd in '78). Ook bij de appartementen idem dito!!! Ik deed vroeger in de zaak de paperassen en was zijn telefoniste (dag en nacht) en dit onbezoldigd. Gezien mijn leeftijd en het feit dat ik al 30j uit het bedrijfsleven stapte, hang ik financieel van hem af : 1/3 vd opbrengsten is voor mij(beslissing rechtbank); maar gezien de facturen probeert hij dat er niks meer overblijft! Het andere derde is voor hém en het resterende is voor de kosten aan de gebouwen. Gezien zijn uitgaven, schiet dit ten zeerste tekort...
    Hoe kan de vechtscheiding dan in 's hemelsnaam bij mezélf eindigen, zoals u in uw titel verkondigt?

    okt 16, 2015
  • anon

    Lees je bericht nog eens terug: over wie gaat het nou eigenlijk?

    Je schrijft alleen maar over je ex en wat hij allemaal fout doet. Dat is precies de reden dat jij er in blijft hangen. De oplossing om je vechtscheiding te stoppen is om vanaf NU alleen nog voor jezelf te kiezen en je eigen leven te gaan leven.

    Dat je na 12 jaar niet meer weet hoe je dit doet kan ik me voorstellen. Dus zoek professionele hulp die je weer terughelpt om bij jezelf te komen.

    okt 16, 2015
  • anon

    Ik kan jullie wel vertellen dat scheiden van een narcist heel gecompliseerd kan zijn. Hij maakt het je moeilijk door je continu te manipuleren, vooral financieel de touwtjes in handen te houden. Alles wat ook meer even negatief is door te spelen naar je kinderen. Gevolg is dat je dat gewoon niet kan aanzien en echt wel in de verdediging gaat, omdat het zo onrechtvaardig is, en er gewoon leugens over je worden verteld.
    Ik heb het nu opgegeven en hem zijn zin gegeven. Alleen al om de kinderen rust te geven. Mijn ex heeft een geintje uitgehaald, waardoor mijn zoon en schoondochter zo boos op mij zijn, dat ik nu mijn kleindochter niet meer kan zien. En dit alles uit jaloezie van mijn ex. Weet wel dat dit heel pijnlijk is......en je echt moet inhouden om geen wraak te nemen. Want het blijft aan me knagen.......maar hou van mijn kinderen......dus slik dit maar om erger te voorkomen.

    sep 27, 2016

Plaats je reactie

Jos Verheijden

Jos Verheijden:

"Het is mijn missie mensen te inspireren te werken en leven in vrijheid en overvloed. Effectief leren omgaan met onzekerheden en tegenslagen. Dat doe ik via training, coaching en mijn blog".

Lees meer over Jos

 

Wil je direct meer energie?

De Gouden Vraag E-book

Download gratis jouw E-book