Je moet er niet aan denken dat...

Je moet er niet aan denken dat...

Waarschuwing: Deze blog bevat sterk deprimerende inhoud en is alleen geschikt voor geoefende lezers die sterk in hun schoenen staan. Houdt eventueel het alarmnummer 112 bij de hand als je hem toch wilt lezen. Ik moet er niet aan denken dat je zo meteen… nou ja laat maar….

In het dagelijks leven kom je regelmatig mensen tegen die je met één enkele vraag compleet in een depressie kunnen trekken. Er zijn trouwens ook genoeg mensen die dat met zichzelf doen.

Toen we jaren geleden onze zoon hadden gekregen en we compleet in de zwevende hemel verkeerden, kwam je wel eens mensen tegen die zo’n opmerking maakte als: “ Je moet er toch niet aan denken dat hem iets overkomt.” Alsof je een stomp in je maag kreeg en je keel werd dichtgeknepen, kromp je ineen en verdween je ter plekke in een depressie. NEE; daar moet je inderdaad NIET aan denken!

Er zijn heel veel dingen waar je inderdaad niet aan moet denken. In het geval dat het ooit een keer zou kunnen gebeuren, is het al erg genoeg. Natuurlijk moet je wel je voorzorgsmaatregelen treffen. Zo is het (denk ik) slim om een helm te dragen achterop de motor.

Gisteren sprak ik een kennis die volledig in de stress zat. Volgende week gaat ze op vakantie naar Turkije. Haar ‘vrienden’ hadden haar uitgebreid gewaarschuwd dat ze door alle verkeersdrukte niet te laat moest komen en het vliegtuig zou missen. Ze moest oppassen om niet te verdwalen op het gigantisch grote Schiphol. Ze moest wel op de juiste plek in het vliegtuig gaan zitten, voor het geval het neerstort….

Als je teveel focussed op alle dreigende gevaren die het leven met zich meebrengen, dan heb je geen leven meer. Dat moet je dus niet doen.

Veel mensen vragen zich af of het ook anders kan: Moet je jezelf wapenen tegen deprimerende mensen en gedachten? Moet je proberen om niet depressief te worden? Of angstig en onzeker? Ben je te zwak en moet je sterker worden? Weerbaarder tegen de oneindige ellende die op je pad kan komen????? Pffff… vermoeiend hoor (en deprimerend bovendien)

Wat die kennis die naar Turkije gaat betreft: Ze wist nu al zeker dat als ze over enkele weken terug is van vakantie, dat ze dan heel blij zal zijn en zeker zal weten dat het allemaal goed gekomen was. Waarop mijn vraag kwam: “Als je dat nu toch al weet, waarom focus je daar dan niet op?” En we zijn lachend uit elkaar gegaan.

Ik heb in mijn leven zo een aantal strategieën bedacht om hier effectief mee om te gaan. Ik wil niet zeggen dat ze perfect zijn; ze zijn wél leuk en energie gevend.

Bijvoorbeeld als iemand een verhaal begint met: “Ik wil niet vervelend doen, maar…” STOP.. Ik zeg dan keihard “STOP; niet doen dan” . Geweldig hoe die ander dan toch probeert om zijn vervelende opmerking te plaatsen. Gewoon keihard STOP blijven zeggen. “Als je niet vervelend wilt doen; doe het dan niet”

In de pauze bij een hilarische theatershow van Bert Visscher komen we een oude bekende tegen. Bij de vraag hoe het gaat, komt er een heel deprimerend “Och, het gaat zo zijn gangentje” Waarop ik met een brede lach antwoord: “Oh, met ons gaat het fantastisch”.

Na afloop kwamen we hem weer tegen. Hij probeerde me wederom in zijn depressie mee te trekken (ps. als je krom van het lachen uit het theater komt!!): “Wel veel van hetzelfde he!” Waarop ik met een brede lach antwoorde: “Ja gelukkig wel; daar was ik voor gekomen!! Lachen man”

De vraag is: “Laat jij je meetrekken in de depressie van een ander, of trek jij die ander mee in een schaterlach?” Wat kies jij?

Reacties (6)

  • anon

    Op zich een interessant artikel, en ik ben het er helemaal mee eens dat je, als je je wil focussen, dit beter op positieve zaken kan doen als op negatieve zaken. Ook een ‘ander meetrekken in jouw schaterlach’ is natuurlijk een mooi nobel doel. Maar ik ben wel van mening, dat als je eigenlijk NIET wil weten hoe het ECHT met iemand gaat, je dan ook beter niet kan vragen hoe het met die persoon is! Een antwoord als “met ons gaat het fantastisch” is dan natuurlijk de ergste dooddoener die er is….

    okt 31, 2012
  • anon

    Eén van mijn collega’s antwoordt altijd als iemand zegt ‘Daar wil ik niet aan denken’: “Nou, dan denk je daar toch lekker niet aan?”
    Schitterend!

    okt 31, 2012
  • anon

    Ernstig zorgen maken is kenmerkend voor mensen die niet in het “hier en nu” kunnen leven. Verleden en toekomst zijn voor hen veilige domeinen. Ze trekken een hoop aandacht met hun gepieker zonder dat iemand hen achteraf een verwijt kan maken. Het is één van de manieren waarop het ego (negatieve) aandacht wil krijgen. In de bergrede (Mattheüs) staat echter dat je door je zorgen te maken geen el aan je lengte toevoegt. Het enige waarover deze piekeraars bezorgd zouden moeten zijn is hoe ze hun relatie met “het Nu” kunnen herstellen. Dat zal meer gezonde, en dus gelukkige, mensen van ze maken….

    okt 31, 2012
  • anon

    Though it is true I enjoy your writing style, I don't agree with your main point of view about this one. I do delight in your website nevertheless. kcebefeekdcb

    mei 14, 2015
  • anon

    Ik moet er niet aan denken, om zo'n schaterlachend iemand tegen te komen

    sep 14, 2015

Plaats je reactie

Jos Verheijden

Jos Verheijden:

"Het is mijn missie mensen te inspireren te werken en leven in vrijheid en overvloed. Effectief leren omgaan met onzekerheden en tegenslagen. Dat doe ik via training, coaching en mijn blog".

Lees meer over Jos

 

Wil je direct meer energie?

De Gouden Vraag E-book

Download gratis jouw E-book